CREIGHTON'S RESTAURANT in Egmond aan den Hoef

We hadden wat te vieren: 2 jaar getrouwd.
Het leek ons leuk om voor ons intieme feestje een stijlvol restaurant uit te kiezen. Creighton's dicht bij ons huisje in Egmond heeft ons nog nooit teleurgesteld.
Eenmaal binnen zagen we tot onze verwondering goede vrienden zitten - zij hadden bij uitzondering een 'intieme' avond zonder kinderen.
Hoe gek ook, het leek ons nog gekker om niet samen te gaan eten.
Dus daar zijn we met z'n vieren om onze anniversary te vieren.

Het plan was om het voorgerecht over te slaan, om later nog een toetje te nemen.
Je moet nu eenmaal keuzes maken in het leven.
De proeverij van voorgerechten, een scala van lekkere hapjes, hadden we wel gekozen bij een eerdere gelegenheid.

Dus we aten gewoon hoofdgerechten en daarna toetjes.


de gebraden tamme eendeborst
met tijm en saus van crème de cassis

de Engelse lamsrump
met groene asperges en eigen jus













en de mooie zeebaars met een garnalencroquetje en beurre blanc

Daarna de heerlijke toetjes:

de huisgemaakte citroentaart met sinaasappel sorbetijs

de crème brûlée, die inderdaad brandend werd opgediend

en het Grand Dessert, wat ze in Spanje pyjama zouden noemen.

We komen hier graag, niet alleen vanwege het uitstekende eten maar ook omdat de voorkomende bediening zo'n plezierige sfeer creëert.
En niet te vergeten: achter het restaurant is een aangenaam terras.
Volgend jaar weer?
Maar we komen er vast al eerder terug.

BACK TO BERN

Café Bern zit sinds half april weer op de echte stek op de Nieuwmarkt in Amsterdam.
Het leek wel alsof er niets veranderd was, zo goed was alles weer in 'oude' staat teruggebracht.
Maar dat was natuurlijk niet helemaal zo.

De geel geschilderde muren met daaronder prachtige houten lambrisering geven de illusie van een doorgerookt bruin café, maar alles is met zorg nieuw gemaakt.

Gelukkig is het menu niet vernieuwd, het eten is nog als vanouds. Op deze eerste avond was er natuurlijk de traditionele Soupe Yémenite, de hete Jemenitische lamssoep.

En we aten ook de voortreffelijke steak au poivre, en de emincé de veau, heerlijke romige kalfsragout met tagliatelle.

Uiteraard de beste kaasfondue  van Amsterdam, en de entrecôte café Bern, beide op een réchaud geserveerd.

De achtermuur met de mooie wandschildering van de Zwitserse hoofdstad Bern wordt nu in het midden - nauwelijks zichtbaar - doorbroken door een deur met het bordje 'toiletten' erop.
Daardoor kom je inderdaad in de keurige nieuwe toiletruimte - met ook een prachtig invalidentoilet. Jammer dat je eerst een serieus opstapje  moet nemen om er te komen.

Wij waren er met de maandagse journalisten-tafel.

Onze oude groepsfoto hing nog netjes aan de muur.

We zijn heel blij dat alles weer als vanouds is, hoewel de rekening tot onze hilariteit voor het eerst uit de computer bleek te komen. We zijn dan ook beducht dat je binnenkort zelfs hier zult kunnen pinnen.

Hoe dan ook, we zijn vast van plan ook in het nieuwe oude Bern weer wekelijks terug te komen.

DE ZILTE ZOEN in Egmond aan Zee

Wij hebben sinds een paar jaar een huisje in Egmond en eten regelmatig in restaurants in de buurt.  Eén van onze favorieten is dit restaurant op de boulevard van Egmond aan Zee.

Het spreekt vanzelf dat wij dit restaurant zeer kunnen aanbevelen: lekker en goed eten, vriendelijke, attente bedoening, gezellige sfeer. 

De aperitief-schotel voor de hele tafel

De hoofdgerechten gewoon prima: goed klaargemaakt en lekker.

De steak en de dorade - en daar komen nog uitstekende frites bij

Van de prachtige toetjes de cheesecake

Bij de koffie heerlijke Friandises:

'S middags wandelen op het winterse strand met de vuurtoren

en 's avonds vanuit het restaurant de mooie sunset

OSSENLAPJES en mijn tafel voor 10

Het is al april en de herfst duurt maar door. Daarom voor de kinderen en kleinkinderen een hartverwarmende  maaltijd.
Jongens houden van vlees (meisjes vreemd genoeg ook) dus ik maak ouderwetse ossenlapjes met daarbij een heerlijke saus, een rijstschotel, boontjes en salade.

Het recept komt aan het einde van dit bericht.
Deze keer waren we met 10, dus ik maakte een dubbele portie. (2 kilo vlees)

De rijstschotel  voor 8  personen is simpel te maken: Geen Haute Cuisine, of, zoals ze bij BBC-Masterchef zo mooi kunnen zeggen: No cooking skills required.
Week een kopje rozijnen in een beetje water (of rum of cognac, zie maar),
3 bosuitjes fijnsnijden en fruiten in zonnebloemolie in een ruime koekenpan.

Dan 200 gram (diepvries) erwtjes erbij en een blikje witte bonen en een blikje zwarte bonen.

Een klein potje geroosterde tomaten met de olie (Hema!) erdoor roeren. Alles goed omscheppen.
Dan 400 gram gekookte rijst in porties erdoor mengen. Een plukje saffraan geeft een mooie kleur.
Zoveel kruiden als je in huis hebt: bladpeterselie, munt, dille, bieslook fijngesneden erdoor roeren en flink peper en zout. De rozijnen op 't laatst er door mengen.
Let op dat alles goed warm is. Vlak voor het opdienen alles in een mooie schaal overdoen en er een handje geroosterde amandelsnippers over strooien.

Hierbij heb ik nog een Griekse salade en een Waldorf salade gemaakt en boontjes met venkel.

Terwijl ik in de keuken sta vermaken Samuel en Lena zich voor de televisie.
Zo heb je er geen kind aan.

OSSENLAPJES
1 kilo ossenlappen (doorregen, het ergste vet eraf snijden)

1 ui in vieren , met 4  kruidnagels bestoken

2 teentjes knoflook geplet

3 dl rode wijn en 3 dl water of bouillon

1 cm gember fijngesnipperd

3 takjes tijm

3 blaadjes salie

3 laurierblaadjes

40 g boter, 3 eetlepels olijfolie

vleeskruiden 

Voor de vleeskruiden meng je zelf in een jampotje een eetlepel zout, 1 eetlepel Spaanse rode paprikapoeder,

een theelepel peper, pimentpoeder, cayennepeper,  korianderpoeder.

voor de saus:

borrelglaasje calvados

2 eetlepels maizena

3 bosuitjes

20 gram boter

250 gram champignons

een eetlepel portgelei

De avond tevoren het vlees insmeren met de vleeskruiden en een paar uur laten intrekken.
Dan een marinade maken:  de in vieren gesneden ui besteken met kruidnagelen, de knoflooktenen pletten en doormidden snijden.  Het vlees in een platte schaal leggen met rondom de stukken ui, de knoflook en de kruiden erbij en de wijn erover schenken.

Na een paar uur het vlees keren. Een nacht laten staan.

De volgende dag de oven voorverwarmen op 150 graden.

Het vlees uit de marinade halen en in een oude keukendoek goed droogdeppen.

De marinade (wijn met stukken ui, knoflook en kruiden etc.) in een kom doen die in de magnetron kan en  4 minuten opwarmen op half vermogen.

In een grote braadpan (bij voorkeur van gietijzer) de boter en de olijfolie verhitten.

De stukken vlees erin even aanbraden, als er meer vlees is dan op de bodem past, doe je het in porties.
De stukjes gember en de tijm, laurier en salieblaadjes erbij leggen.

De warme marinade (met ui en knoflook erin) over het vlees schenken. Doe er nu ook wat water of bouillon bij. Het vlees moet net onder staan.

Een dubbel vel aluminiumfolie over de pan vouwen. Knip er twee kleine ‘schoorsteentjes’ in. Zet de pan op de onderste richel in de oven. Kijk op de klok.

Na een uur de oven op 120 graden zetten.

Af en toe (bij voorbeeld om het uur) het vlees keren en controleren.

Na ongeveer 3 uur is het vlees zacht en gaar.

Het kan ook langzamer op een lagere temperatuur (100 graden), maar dan moet het een paar uur langer. Probeer het maar als je van slow cooking houdt.

Haal de pan uit de oven. Schep het vlees uit de pan en leg het op een schaal, hou het warm. Schenk het vocht (de wijn etc) door een zeef in een kom en hou warm.

In een andere pan in een klontje boter de bosuitjes aanfruiten, de in vieren gesneden champignons erbij en tenslotte de gezeefde jus erbij. Goed omroeren.

Doe 2 eetlepels maizena in een kommetje en roer er een borrelglaasje calvados door.

De opgeloste maizena door de saus roeren. De saus bindt nu tot een mooie fluwelige dikte. Tenslotte een lepel portgelei er door roeren. Schenk een flinke scheut de saus over het vlees.

Serveer de rest van de saus erbij in een kom. Als er kleine kinderen mee-eten doe je alle saus apart.

N.B. Hoewel ik nog nooit van 'plofkoe'  heb gehoord, geef ik toch de voorkeur aan vlees van de biologische slager. Wij hebben hier vlees van Galloway koeien gekozen.

Uw commentaar graag naar mariannevuijsje@gmail.com

KERSTDINER 2014

Indertijd toen we de grote witte ('Jan des Bouvrie') tafel kochten, zei ik al: dit is mijn capaciteit.

Er passen royaal 8 mensen aan deze tafel en dat is mijn maximum voor etentjes. Maar ik had buiten de waard gerekend.

Met 3 zonen en 3 schoondochters en 4 kleinkinderen zijn we al met 12 (hondje Levi niet meegerekend). Dus dit jaar hadden we er een tafel bij gezet.

Het menu: ik maakte gewoon wat iedereen lekker vindt: vooraf een zalmvis en tomaatjes met garnalen.

en voor de kinderen hun eigen schotel met paddestoeltjes.

En ze zagen er allemaal feestelijk uit: Lena was een engeltje en de jongens met dasjes en jasjes.

Als hoofdgerecht een staartstuk, biologisch vlees van een Galloway koe.

Met een vlees-thermometer kun je goed bekijken of het vlees de juiste gaarheid (of roodheid) heeft.

Maar niet iedereen is zo dol op 'rood vlees'.

Daarom maakte ik ook een vegetarisch alternatief:

een linzensalade met walnoten en radicchio uit het nieuwe zalige kookboek Plenty More van Yotam Ottolenghi.

Een groot succes, maar wel even een werkje.

Je moet de (zelfgedopte) noten met een honingdressing roosteren.

Ook de radicchio even een minuutje roerbakken in olijfolie.

En verder maakte ik ook 2 puree's waarvan een met pompoen en een gewone groene gemengde salade en vanzelfsprekend ook spruitjes.

En we hadden als dessert: twee kersttaarten, een witte met citroencrème en een met chocola.

Natuurlijk met kinderdecor. Maar ook de grote mensen wilden wel een sneeuwman.

Kerst 2014

Het was heel gezellig met lekker en veel eten, wijn en champagne, en rondrennende kinderen.

En de drie tenors waren er ook.

THE JOY OF EATING

Wie denkt dat ze in de VS alleen maar hamburgers en pizza eten heeft het lelijk mis.
We zijn net terug van drie weken culinaire hoogstandjes en heerlijkheden.
En natuurlijk af en toe ook een broodje crabcake of een grilled cheese sandwich.

Dit schilderij is een voorgerecht: aioli met kreeft, dat ik at in Bar Boulud in New York, een van de restaurants van Daniel Boulud. Hij vertegenwoordigt een culinaire traditie van Franse sterrenkoks die in Amerika de betere restaurants zijn begonnen. Hier was ook deze typisch Frans bedoelde vitrine met pâtés en gerookte ham - en chique flessen uiteraard.

Uit het mooie menu kon je van alles kiezen, maar Bert's redenering was: 'Als het ergens goed is, zal dat hier zijn', dus hij nam 'steak frites' - en het was inderdaad uitstekend.

En dan waren er nog zalige toetjes: chocoladetaart met frambozensaus en tarte 'myrtilles' - met blueberries.

We aten ook in Italiaanse restaurants die iets anders dan pizza serveren,
en van zoiets gewoons als lasagna en tortellini een elegante lekkernij maken.
Dit was in Epicure in Sarasota, Florida.

Ook hier  zalige voorgerechten, zoals tartaar van tonijn en vitello tonnato.

Vroeger hadden ze aanpalend een ijs- en toetjeswinkel - nu hebben ze nog deze enorme toetjesvitrine om iets uit te kiezen - maar wat?

Voor Bert uiteraard een chocoladetaartje en voor mij een droom van witte chocola, nootjes en schuim.

In New York wilde Bert per se een hot pastrami sandwich eten in het befaamde KATZ'S.

Niet zozeer beroemd door het niveau van het eten, dat volgens mij ook niet zo memorabel was, als wel door de sfeer en die scène in die film (dat hoorde je ook steeds rondfluisteren). 

Ook hier een vitrine met taarten, maar die zijn vooral bedoeld om mee te nemen.

En dan zijn er al die worsten. Het idee is: 'Send a salami to your boy in the army'.